Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
przypuściły atak na obiekty terrorystyczne...
Lot nr 103 linii Pan Am spadł na Lockerbie.
Zatwierdził zamachy w Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie...
Te akty agresji w Kuwejcie nie mogą mieć miejsca.
USS Cole został zaatakowany w porcie Aden.
To był akt terroryzmu.
Akt wysoce tchórzowski.
Następna samba, którą zagramy, to stary dobry hit.
Dopóki coś go nie zatrzyma...
Upewniam się, że nie uderzą ponownie.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi uciekają.
Musimy być i będziemy czujni.
Co ty kurwa, wyprawiasz?
Kurwa, już raz coś przegapiłam.
Drugi raz do tego nie dopuszczę.
To było dziesięć lat temu.
- Każdy coś wtedy przegapił. - Ja nie jestem każdy.
Poprzednio w „Homeland":
Jakim cudem nigdy o nim nie słyszeliśmy?
- O Quinnie? - Sprawdź go.
Spotkał się z kimś w autobusie?
- Znasz go? - To Dar Adal.
- Ten Dar Adal? - To on we własnej osobie.
Cześć, to ja.
Musisz natychmiast jechać po moją rodzinę.
Zabierz ich w bezpieczne miejsce.
Przysłało mnie CIA. Wykryli zagrożenie.
O rany, ale jazda!
Dziękuję, że tu jesteś.
- Carrie, on jest w USA. - Abu Nazir?
Jezu Chryste! Jak to w ogóle możliwe?
Jeśli to jest to urządzenie, waży minimum 90 kg.
Jedynka, Dwójka, Trójka, wkraczajcie.
FBI! Pokaż ręce!
To nie Abu Nazir.
Wycofaj się. Nadal jest nam potrzebny.
- A ty co tu robisz? - Mamy ich, Brody.
- Twoje informacje się sprawdziły. - Złapaliście wszystkich?
Oprócz Nazira.
Ciągle jest na wolności.
Gofry Waltera na lunch w każdy wtorek.
Niektóre nawyki ciężko wyplenić.
Z wiekiem drobnostki, na które można liczyć,
znaczą dla mnie coraz więcej.
Też tak masz?
Dla mnie wszystko z wiekiem znaczy więcej.
Do tego zadurzyłem się w Bercie.
Przejeżdżałem obok twojego domu.
Nowi właściciele.
Mili ludzie.
Nie ma sensu trzymać domu.
Co kilka tygodni muszę się przeprowadzać.
Tęsknię za zimną wojną.
Wolisz codzienne zagrożenie nuklearną zagładą?
Brakuje mi tamtych zasad.
Ruscy do nas nie strzelali, a my do nich też nie.
Ale ta banda...
- Myślałem, że jesteś emerytem. - Próbowałem.
Opowiedz o Peterze Quinnie.
O kim?
Spotkałeś się z nim wczoraj około 20:00.
W autobusie nr 7.
- A kto pyta? - Ja.
Tylko ty?
Peter Quinn to jeden z moich.
Czemu Estes powierzył prowadzenie operacji wywiadowczej
komuś od tajnych akcji specjalnych?
Nie powiedział. Poprosił jedynie o żołnierza.
Żołnierze zabijają ludzi.
Naprawiają też silniki samolotów i słabo gotują.
To była taka figura retoryczna.
Może Estes umieścił tam Quinna, żeby miał cię na oku.
- Może ci nie ufa. - Niby dlaczego?
Nadal boisz się ubrudzić sobie ręce, Saul?
Nadal wolę rozwiązywać problemy, zamiast równać je z ziemią.
Jesteś zbyt wrażliwy do tej roboty. Zawsze byłeś.
Jestem zdumiony, że przetrwałeś tak długo.
Ja też.
- Brody dzwonił? - Jeszcze nie.
- Zadzwoni. - Wiem.
Co do wczorajszej nocy...
Podobało mi się.
Było ekstra.
- Prawda? - No.
Jakoś nie mogę się doczekać na poczucie winy.
Będę obok.
Witaj w domu.
Wysoki standard.
- Dzięki za pomoc, Mike. - Nie ma sprawy.
Pójdę się spakować.
- Wszystko dobrze? - Tak, świetnie.
Cześć, tato!
Cześć chłopie!
Cześć, tato.
Spadam.
Krzyczcie, gdybyście czegoś potrzebowali.
Do zobaczenia.
Tato?
Jesteś szpiegiem?
Nie, tylko kongresmenem, który pomaga CIA.
Czyli tym razem nie znikniesz?
Nigdzie się nie wybieram.
Wracam do lekcji.
A ty musisz napisać wypracowanie z lektury.
Co dalej?
- Wracamy do domu? - Na razie nie.
Dzieci nie mogą już opuszczać lekcji. Będą miały zaległości.
Dostają już świra.
- Zauważyłem. - Ja też.
Zauważyłem.
Dobrze, że Mike tu był.
No tak, nam to pomogło.
Co my robimy?
Nie wiem.
Dana powiedziała, że to Carrie nie pozwoliła byś poszedł na policję.
Tak.
Śmiało, odbierz.
Prokurator generalny jest gotowy uznać naszą umowę,
ale tak jak mówiliśmy, musisz najpierw zrobić kilka rzeczy.
Zrezygnować z Kongresu?
Na początek. Oraz powiedzieć Waldenowi,
że rezygnujesz z kandydowania na wiceprezydenta.
Prasa będzie miała wiele pytań,
więc trzeba wymyślić, co im powiesz.
Mogę powiedzieć, że to ze względów osobistych.
Że przedłożyłem rodzinę nad politykę.
A jak rodzina?
Szczerze mówiąc, nie wiem.
Niedługo wrócicie do domu. To powinno pomóc.
U ciebie wszystko gra?
Tak.
A u ciebie?
- Dobrze słyszeć twój głos. - Twój też.
Porozmawiamy później.
Prezydent USA osobiście dzwonił rano do dyrektora
i gratulował mu dobrze wykonanej pracy.
To dobra wiadomość.
Zła jest taka, że nadal nie mamy Abu Nazira.
Z pomocą FBI zarzuciliśmy sieć na obszar metropolii stolicy.
Policja stanowa Wirginii i Maryland
oraz Gwardia Narodowa dołączyły do poszukiwań.
Znalazłeś Adala?
Co powiedział?
Quinn to jego człowiek.
- To co tu robi? - Dobre pytanie.
Będzie czas na świętowanie, gdy dopadniemy Nazira.
Osobiście nie mogę się doczekać przynajmniej kilku martini.
Rozmawiałem z Darem Adalem.
Potwierdził, że Peter Quinn, czy jak się tam naprawdę nazywa,
jest od niego.
Zapytam ponownie. Co on robi przy mojej operacji?
To jego operacja, Saul.
- I dobiegła końca. - Czyżby?
Tak.
Więc czemu nadal tu jest?
Brody wie, że ty i Walden nakazaliście atak drona
- na medresę pełną dzieci. - No i?
Może Quinn to twoja polisa ubezpieczeniowa,
żeby ta informacja nie wyszła na jaw.
Polisa ubezpieczeniowa?
Co dokładnie insynuujesz?
Już raz zadaliście sobie wiele trudu, żeby zatuszować ten atak.
To oskarżenie?
- To tylko pytanie, David. - Niech cię, Saul.
- Nawet nie zaszczycę cię odpowiedzią. - Więc potwierdzasz?
- Pierdol się, Saul! - Przeszkadzam?
Nie. Co jest?
Carrie miała wypadek. Policja znalazła wrak jej auta.
- Ktoś uderzył ją z boku. - Jest ranna?
- Nie mogą jej znaleźć. - Jak to?
Nie ma jej tam. Szukają w szpitalach.
Zasuwaj na 17. Ulicę.
On wie.
- Ty draniu. - Przepraszam.
Kantujesz mnie?
Zadzwonili do nas koledzy z Tajnych Służb.
Finn Walden chce odwiedzić Danę.
Mówi, że to ważne.
- Finn chce przyjść do Dany. - Raczej jej się to nie spodoba.
- Nie zapytamy jej? - O co?
Finn chce do ciebie przyjechać
- Po co?. - Nie wiem.
Mówi, że to ważne.
Cały dzień pisze mi SMS-y. Chyba jest w rozsypce.
Dobrze.
- Dam im znać. - Dzięki.
Jesteś sam?
Nie.
Zadzwonię za minutę.
Przepraszam. To z pracy.
Muszę rozprostować nogi.
Co zrobiłeś Carrie, do chuja?
Myślałeś, że to będzie łatwe?
Że zdradzisz mnie i po prostu odejdziesz?
To koniec.
- Wbij to sobie do łba! - To jeszcze nie koniec.
Daj mi z nią porozmawiać, do cholery!
Nicholas, uspokój się.
Jeśli chcesz jej pomóc, zrobisz, co ci każę.
Musisz dostać się do gabinetu wiceprezydenta w jego domu.
Dlaczego?
Jest tam bieżnia.
W pobliżu jest plastikowy pojemnik wielkości książki.
W środku jest numer seryjny.
Skąd to wiesz, do chuja?
Wierz albo nie, ale z New York Timesa.
- Zdobądź ten numer. - Po co?
Mów do jasnej cholery!
- Walden ma słabe serce. - No i?
Dzięki temu numerowi można zdalnie podłączyć się z jego rozrusznikiem.
Pierdolisz.
Nie.
- Nie zrobię tego. - Zrobisz.
Nie.
Nazir?
Prześlij mi ten numer albo ją zabiję.
I tak to zrobisz.
Tu i teraz.
Zgoda.
Tylko...
Tato?
- Dokończymy grę w kierki? - Nie teraz.
Carrington.
Jim? Mówi Nick Brody.
Jest wiceprezydent?
Ma spotkanie z ambasadorem Izraela.
Muszę z nim porozmawiać. To pilne.
- Nie mogę przerwać spotkania. - Rozumiem.
Zaraz wyjeżdżam. Zatrzymasz go tam?
Zrobię co w mojej mocy.
Mam małą burzę w sprawie subwencji na pszenicę.
Muszę porozmawiać z wiceprezydentem.
Naturalnie.
Potrzebny transport do Obserwatorium Marynarki Wojennej za 10 minut.
Dzięki.
Kurwa, gdzie jesteś, Carrie?
Nie została przyjęta do szpitala ani na oddział ratunkowy.
Gliny przesłuchują mieszkańców. Może nam się poszczęści.
Poszczęści?
Nikt nie widział wypadku?
Jakiś facet widział uciekającą kobietę.
Ktoś inny widział,
jak jakiś mężczyzna wciągał kobietę do innego auta.
Jakieś nagrania? Roi się tu od kamer.
Gliny zbierają, co tylko się da.
Nasze komputery też szukają.
Popełniliśmy błąd.
Nie powinniśmy pozwolić Carrie chodzić bez ochrony.
Jeśli to Nazir, to co on knuje?
Może Carrie jest jego kartą przetargową,
- by wydostać się z kraju. - To czemu się jeszcze nie odezwał?
Nie wiem.
Carrie? To ty?
Mówi Saul Berenson. Dzwonię z jej telefonu.
Carrie zaginęła.
Policja znalazła jej wóz rozbity w drobny mak.
Wygląda to na ucieczkę z miejsca wypadku.
Dzwoniła do ciebie jako do ostatniego.
Powiedziała, dokąd jedzie?
- Brody, jesteś tam? - Tak.
To co powiedziała?
Żebym przekazał Waldenowi, że rezygnuję z kandydowania.
Tylko tyle?
Rozmawialiśmy też o mojej rezygnacji z zasiadania w Kongresie.
Daj znać, gdyby się odezwała.
Dobrze.
Co tu robicie? Ukrywacie się czy co?
Okazuje się, że mój tata jest jakimś super szpiegiem
i terroryści chcą go zabić.
- Brzmi zwariowanie. - Prawda?
Czemu mi nie odpisałaś?
Czego chcesz, Finn?
Rano budzę się i przez kilka sekund jestem wolny.
Mogę po prostu patrzeć w niebo
albo słuchać ptaków.
A potem...
Bum!
Pamiętam odgłos tej kobiety, uderzającej o przednią szybę.
Pamiętam, że zabiłem człowieka...
Nie mogę tego odwrócić.
Tylko z tobą mogę o tym porozmawiać.
Niedobrze mi, gdy pomyślę że...
nienawidzisz mnie.
Wiesz, co zrobił twój tata?
- Że im zapłacił za straty? - Tak działa ten świat.
Chyba tego nie wiedziałam.
Pamiętasz tę noc na szczycie Pomnika Waszyngtona?
Możemy zacząć od nowa?
Cokolwiek czuliśmy... zepsuliśmy to.
Zabiliśmy to uczucie dokładnie tak jak tę kobietę.
To Nazir niecałe 20 minut przed wypadkiem Carrie.
Uchwyciły go kamery ochrony.
To jego samochód.
Namierzyliśmy numery.
Z wypożyczalni. Pewnie użył podrobionego dowodu.
Gdzie to jest?
Pięć przecznic od miejsca wypadku.
Co ty tu kurwa robisz? Powinieneś być w szpitalu.
Słyszałem o Carrie. Chcę pomóc.
Spójrz na to.
Nie.
Jak chcesz.
To właśnie zrobiłeś Brody'emu, prawda?
Dużo bólu i odrobina miłości.
- Mam czuć wdzięczność? - Nie obchodzi mnie, co czujesz.
Nie ma mowy, żeby tak po prostu wbił się do Waldena i zdobył ten numer.
Gdy chce, potrafi być zaradny.
Nie aż tak.
Zrobi to, żeby cię uratować.
I tak mnie zabijesz.
Brody o tym wie.
Człowiek gra tym, co ma.
- Spróbuje. - Nie bądź taki pewny.
Jest mądrzejszy, niż ci się zdaje.
Też go kochasz.
- Być może to nas łączy. - Nic nas nie łączy.
Czasem, gdy łamiesz człowieka, dochodzi do przeniesienia uczuć.
W przypadku moim i Nicholasa było to dość silne.
To naprawdę był rodzaj miłości.
Nie opuścisz tego kraju żywy.
Wiem i nie obchodzi mnie to.
Pieprzenie.
Nawet nie potrafisz sobie tego wyobrazić, co?
Wiary w coś większego i ważniejszego od ciebie.
Toczymy wojnę, a ja jestem żołnierzem.
Jesteś terrorystą.
Wyobraź sobie, że siadasz do obiadu z żoną i dziećmi.
Z nieba, jakby rzucony przez rozgniewanego boga,
atakuje dron i zabija ich wszystkich.
I kto jest terrorystą?
Ostatni dzień ramadanu.
Młody człowiek wchodzi do wioski Shia,
pchając wózek pełny słodyczy i zabawek.
Czeka na szkolnym boisku, aż dzieci się zbiorą.
Potem sięga i przełącza pstryczek.
Walczymy tym, co mamy.
Naginacie nauki Proroka i nazywacie to swoją misją.
Przemieniacie nastolatków w zamachowców-samobójców.
Pokolenie po pokoleniu musi cierpieć i umierać.
Jesteśmy na to przygotowani.
A wy?
Zrobimy wszystko co konieczne.
Naprawdę?
Z waszym systemem emerytalnym i żywnością organiczną,
waszymi domkami przy plaży i klubami sportowymi?
Macie wytrwałość, nieustępliwość, wiarę?
Bo my tak.
Bombardujcie nas, głodźcie, okupujcie nasze święte miejsca,
ale nigdy nie stracimy wiary.
Nosimy Boga w sercach i duszach.
Śmierć oznacza dołączenie do niego.
Może to potrwać wiek, dwa albo trzy,
ale wytępimy was.
Jak mówiłam...
jesteś terrorystą.
Dokumenty proszę.
Wiozę kongresmena Brody'ego do wiceprezydenta.
Stacy.
Kongresmenie.
Wiceprezydent jest nadal na spotkaniu z ambasadorem Elonem.
- Zaczekam. - To może potrwać.
Nie szkodzi.
Mogę coś panu podać? Wodę, lemoniadę?
Podwójny burbon.
Żartuję, nie trzeba.
Natura wzywa.
Którędy do łazienki, panowie?
Dziękuję.
Nicholas?
- Mam numer. - Wyślij mi SMS-em.
Najpierw wypuść Carrie.
Prześlij numer, to ją uwolnię.
Nie zrobisz tego.
Zabijesz ją, gdy go dostaniesz.
Gdy tylko ją wypuszczę, nie prześlesz mi numeru.
Boże, musisz mi zaufać.
Niby jak miałbym to zrobić?
Wyślij numer albo ją zabiję.
Jeśli to zrobisz, nigdy go nie dostaniesz.
Masz pięć sekund.
Posłuchaj mnie, Nazir.
Puść Carrie, a przysięgam, że ci go wyślę.
Przysięgam na duszę Issy.
Czemu miałbym ci wierzyć?
Bo wiesz, jak bardzo go kochałem.
I jak bardzo nienawidzę Waldena.
Zasługuje na śmierć za to, co zrobił
i co zrobi jako prezydent.
- Przysięgnij jeszcze raz. - Przysięgam.
Przysięgnij na nieśmiertelną duszę mojego syna, Issy Mohammeda.
Przysięgam.
Na nieśmiertelną duszę Issy.
Nazir?
Uciekaj.
Idź.
Pokaż mi ją, do cholery!
Chcę widzieć, jak ucieka wolna.
Jest za ciemno, Nazir. Nie widzę jej.
Jest wolna.
Wyślij numer.
Natychmiast.
Wyślij numer albo będę ją gonił.
Dupek!
Tu jesteś.
Myślałem, że wyszedłeś.
Wczuwasz się w atmosferę tego gabinetu?
Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko.
Ależ skąd. Niedługo będzie twój.
Wszystko dobrze? Co się dzieje?
Wszystko gra.
Jak spotkanie z ambasadorem Elonem?
Zbliżamy się.
Jeszcze z tydzień i będziemy gotowi dostarczyć bombę podziemną,
której Izrael potrzebuje, żeby załatwić
irański zakład wzbogacania uranu w Natanz.
Myślałem, że ta opcja nie była już brana pod uwagę.
Nie była.
Estes opowiedział, co zrobiłeś dla CIA.
Nie w szczegółach,
ale rzekomo walnie przyczyniłeś się do rozbicia siatki Nazira.
Byłem w stanie nieco pomóc.
Jak udało ci się to zrobić i zachować to dla siebie?
Sam nie wiem.
Gdy tylko operacja zostanie odtajniona,
opowiemy całemu pierdolonemu krajowi, co zrobiłeś.
„Żołnierz walczy z terrorystami w ojczyźnie i poza nią".
- O czym chciałeś mi powiedzieć? - No tak...
Obawiam się,
że ten gabinet nigdy nie będzie mój.
Dlaczego?
Bo postanowiłem wycofać się z ubiegania o fotel wiceprezydenta.
Przykro mi.
- Robię to dla rodziny. - Pierdolić ich.
Mówimy o drugim najwyższym urzędzie w tym kraju
i możliwości wejścia jeszcze wyżej. Nie rezygnuje się z czegoś takiego.
Dla nikogo.
Dobrze się pan czuje?
Nie wiem.
W zasadzie nie robię tego dla rodziny, a dla siebie.
Chcę znów czuć się czysty.
I nie zgadzam się ze wszystkim, co mówisz i robisz.
Bardzo śmieszne.
Muszę przyznać, że masz jaja, Brody.
Nie żartuję.
- Wezwij lekarza. - Nie sądzę.
Cholera...
Co robisz?
Co robisz?!
Nadal nie rozumiesz?
Zabijam cię.
Odjebało ci?
- Co ci się stało? - Daj telefon.
- Chyba cię pogięło. - To kwestia bezpieczeństwa kraju.
- Dawaj ten jebany telefon! - Wracaj tu!
Saul, tu Carrie.
Gdzie ty, kurwa, jesteś?
Abu Nazir jest w jakiś opuszczonym zakładzie.
Gdzie?
- Nie mam pojęcia. - Dawaj telefon, suko!
Gdzie jesteśmy?
- No gdzie, kurwa?! - Szosa nr 50.
- Gdzie dokładnie? - Na wschód od Chantilly.
Szosa nr 50, na wschód od Chantilly.
Zostań tam, znajdziemy cię. Nie ścigaj Nazira, już jedziemy.
Szosa nr 50, na wschód od Chantilly.
Masz.
Przepraszam. To nagły wypadek.
„Kryzys narodowy", akurat.
Na wschód od Chantilly.
Tam.
Zakłady Daltona. Między Middleburg i Chantilly.
Niech policja stanowa otoczy to miejsce.
Bierz każdego agenta i jedź tam!
Zawiadomię FBI i resztę agencji.
Wezwijcie lekarza! Wiceprezydent ma atak serca!
Sprowadzi ktoś lekarza?!
- Saul Berenson? - Tak.
- Wzywają pana na górę. - Po co?
Powiedzieli tylko, że to ważne.
Jadę złapać terrorystę. Jest coś ważniejszego?
Nie powiedzieli.
Chryste.
Jedźcie. Dogonię was.
- Kto mnie wzywa? - Nie wiem.
Jak to nie wiesz? Kto wydał ci polecenie?
Chcą tylko zadać kilka pytań.
Pytań? O czym ty pierdolisz?
- Na dole czeka pokój. - Mieliśmy jechać na górę.
Kto, do chuja... Wypierdalaj z łapami.
Zadzwoń do Estesa, zastępcy dyrektora. Wyprostuje sprawę.
O wszystkim wie.
Przetłumaczone przez LingPerfect